Slow dawn op TEFAF

Bloemisten waren volop bezig de rozen te vervangen in de beroemde welriekende muur. Galeriehouders marcheerden met stevige pas door de nog quasi lege hal in het congrescentrum. Bewakers positioneerden zich aan de toegangspoorten. Op vrijdagmorgen 6 maart 2020 maakte TEFAF, de meest prestigieuze kunstbeurs ter wereld zich klaar voor dag twee. Op dat moment was het nog onduidelijk hoelang de beurs toegankelijk zou blijven in Corona tijdperk.

Slow down door slow dawn

Tijdens mijn ontdekkingstocht langs de vele internationale galeries deed Kibong Rhee me vertragen. Tina Kim Gallery uit New York presenteerde werken van een uitgelezen clubje kunstenaars waaronder Louise Bourgeois, Lucio Fontana, Luc Tuymans en dus ook de Koreaanse Kibong Rhee (°1957). Blijkbaar een succesvolle kunstenaar want zijn werken zitten in heel wat Amerikaanse maar ook Duitse en Zwiterse collecties.

De mysterieuze sfeer van Slow Dawn wekte mijn nieuwsgierigheid. Dichter bij de canvas gekomen, merkte ik op dat er een fijn gaas gespannen was voor het doek. Hierdoor ontstaat een wazig bijna dromerig effect van het natuurtafereel. Rhee gelooft dat water de vluchtigheid van het leven vertolkt. Hij verwerkt dit natuurelement vaak in zijn schilderijen. Het zijn een soort verschijningen van de natuur op stille momenten. De mistige sfeer vlucht bij het ontwaken van de wereld.

Slow Dawn, 2020, Kibong Rhee, Polyster fiber, acrylic pigment on canvas, 104,5 x 104,5cm

Een ander watertafereel dat mijn aandacht trok was dat van de Amerikaanse impressionistische kunstenares Mary Cassatt (1844 – 1926). Summertime brengt een ontspannen sfeer van een dobberend bootje tussen de eendjes. Ik kende Cassatt vooral van haar schilderijen van voyeurs in de operaloges. Ze was een vrijgevochten geest, afkomstig uit de beau monde van Pennsylvania. Ze had geen zin in een uitgestippeld luxeleventje en vertrok in 1866 als een rebel pur sang richting Parijs om te schilderen. Ze werd dikke vrienden met de Parijse impressionisten, vooral met Edgar Degas en Berthe Morisot en werd uitgenodigd om haar schilderijen te tonen op de fameuze Parijse salons.

Summertime, 1894, Mary Cassatt, Oil on canvas, 73,4 x 100 cm

Cassatt liet zich zoals vele impressionisten inspireren door de Japanse ukiyo-e-woodblocks prints. Utagawa Hiroshige was één van de belangrijkste landschap print designers uit de 19e eeuw. Zijn werken raakten bekend van Amerika tot Europa, waar ze ook de aandacht trokken van Vincent Van Gogh. All my work is based to some extend on Japanese art, schreef Vincent aan zijn broer Theo. Onderstaande werk Sudden shower on the Shin-Ohashi bridge, Atake diende als inspiratie voor Van Goghs Bridge in the Rain.

Sudden shower on the Shin-Ohashi bridge, Atake, 1857

From zero to hero en andere paradepaardjes

Op een beurs zoals TEFAF zijn de toppers nooit ver weg: Giacometti, Appel, Picasso, en dan heb je nog Van Gogh en Degas. De drie danseressen van Degas zijn te koop voor ruim 35 mio euro. De juiste vraagprijs werd niet bekend gemaakt. Maar goed nieuws, het is nog niet verkocht dus waag je kans!

Drie Danseressen in gele rok, 1891, Edgar Degas, olie op doek

Het opmerkelijkste verhaal komt toch wel van deze Van Gogh. In 1968 aangekocht voor amper 45 Britse pond door een Italiaanse journalist in een Engels antiekwinkeltje en nu op TEFAF verkocht voor vermoedelijk 15 miljoen euro! Kunst kan een interessante investering zijn.

Vincent van Gogh’s Peasant Woman in front of a Farmhouse (July 1885)

Een andere topper wiens werk Fuji de cataloog van TEFAF mocht bekleden is Gerhard Richter (°1932). Deze nog steeds actieve Duitse kunstenaar staat in de top 3 van duurste nog levende kunstenaars samen met David Hockney en Jeff Koons. Richter had in 2017 een mooie tentoonstelling in het Gentse SMAK en wanneer je naar TATE in Londen zou gaan vergeet dan niet om de Richter-zaal naast de befaamde Rothko-zaal te bezoeken. Daar zie je zijn impressionant grote schilderwerken. Abstraktes Bild uit 1986 werd geveild bij Sotheby’s in 2015 voor 41 miljoen euro. De getoonde werken op TEFAF zijn een pak kleiner en vermoedelijk goedkoper. Alhoewel een studie aantoont dat de prijzen in de vijf laatste jaar voorafgaand aan het overlijden van de kunstenaar nog stijgen…euh…wie heeft die glazen bol?

Fuji,1996, Gerhard Richter, Oil on Alucobond, 29 x 37 cm

Helaas maar begrijpelijk werd ook deze beurs vervroegd afgesloten toen bekend werd dat een standhouder besmet was met het Corona virus.


Foto’s genomen door Gwendolina Willems

3 comments

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.